ANTALYA ELMALI’DAKİ ABDAL MUSA DERGAHI’NA

YENİ TÜRBEDARIN ATANMASI

YAZI: 20 Cemaziye–l–evvel sene 1261 (Mayıs 1845 Padişah: Abdülmecit dönemi, Sadrâzam: Mehmet Emin Rauf Paşa. O yıllar (1845–1846) Lübnan’da ve Cebel–i Düruz’da isyan ve karışıklıklar.

KİMDEN: Evkaf Nezareti’nden

KİME: Divan–ı Hümâyûn’a

KONU: Antalya’da Elmalı ilçesinde bulunan ABDALMÛSATürbesi türbedarı Şeyh Haydar Efendi vefat ettiğinden yerine yeni bir türbedarın alınması uygun olacağı.

BELGENİNMEÂLİ

Veliyyü–l–himâmâ Kerîmü–ş– şîmâ Devletlü İnâyetlü Atıfetlü Übhetlü Efendim Hazretleri,

Antalya’da Elmalu kazâsında medfûn ABDALMUSÂTürbedarı Şeyh Haydar Efendi’nin vefatı vuku’ına mebni türbedarlık mezhûr cihetinin tarîkat–ı aliyye–i nakşiyyeden Şeyb Abdullah Efendi’ye tevcîhi mukaddemâ mahallinden bâ–i’lâm inhâ ve cihet–i mezkûrenin (türbedarlık) kendüye tevcihi yine tarîkat–ı aliyye–i mezkûreden (nakşi bendhi tarikatı) DERVİŞMEHMET Efendi dahi müahharen bâ–arz–ı hâl istid’â olınmakdan nâşi mûmâ–ileyhümûnın ehliyyet ve istihkakları keyfiyyeti mahallinden lede–l–isti’lâm mûmâ–ileyh ABDULLAHEfendi oldıkça muktedirise de diğerinin hâli mahallince mechûl olmak ve ikisi dahi el–yevm Dersaadet’de (İstanbul) bulunmak hasebiyle kangısı müstahak ise anâ tevcîhi menût–zây (ona uygun) idüği mahalli meclis cânibinden bi–mazbata iş’âr ve ifâde ve mûmâ–ileyh DERVİŞ MEHMET Efendinin fukaradan ve türbedarlık mezkûre ehl ve müstahak–ı dâiyândan bulundığı meâl,i i’lâmdan istifâde kılınmış ve mahallinden vâki’ olan inhâya nazaran mûmâ–ileyh ŞEYH ABDULLAH Efendi dahi şâyeste–i merhamet (açınacak durumda) bulunmuş oldığına binâen tarafeyn gadirden bi–l–vikaye türbedarlık mezkûrın ber–vech–i hasbî (parasız) mûmâ–ileyhümâya bha–rü’ûs–ı hümâyûn münâsafeten (bölüşerek) bi–t–tevcih (atanarak) hazine–i evkaf–ı hümâyûndan mahsûs şehriyye otuz guruş maaşın nısfıyyet (yarı yarıya) üzere i’tâ ve Teke (Antalya) sancağı mutasarrıfları temettüâtından (kazançlar) olarak TÜRBEDARLIK mezbûre muayyen şehriyye yüz yirmi guruş (1.20 lira) maaşın dahi kezâlik bi–l–münasafe (yarı yarıya) mûmâ–ileyhümûhü (Şeyh Abdullah ve Derviş Mehmet Efendiler) tevcîhi sûretinin icrâ olınması cenâb–ı nezâret–i evkaf–ı hümûyûndan bâ–takrîr–i beyânve maaş–ı mezbûr türbedarlık–ı mezbûr için midir, yoğsa kayd–ı hayât şartıyla mıdır? Kayden sarâhat (açıklık) bulunamayub ihtiyâcı tebeyün itmeyenler hakkında maşa tahsîsi memnû’iyyetine (yasak olma) dair olan nizâm keyfiyyeti daha der–kenârda bast ü ityân (uzun açıklama) olınmağın sâlifü–l–beyân (yukarıda anlatıldığı) yüz yirmi guruş maaşın münâsafeten (yarı yarıya) mûmâ–ileyhümâ Derviş Mehmet ve Abdullah Efendilere türbedarlığa mahshus olarak tahsîsiyle îcâbının icrâsı istîzânını (sorma) şâmil Maliyye Nâzırı Devletlü Paşa Hazretlerinin bir kıt’a takrîri manzhur–ı âlî (padişaha sunulma) buyurılmak içün savb–i sâmîlerine gönderilmiş olmağla muvâfık–ı emr–i irâde–i meâli âdeten cenâb–ı şehn–şâhî buyurılır ise (padişah emir verirse) bâ–mûcib–i takrîr icrây–ı iktizâsı nazır–ı müarün–ileyh (Maliyye Nâzırı) hazretlerine havâle olınacağı beyâniyle tezkere–i senâveri terkim kılındı efendim.

Ma’rûz–ı Çâker–i Kemîneleridir ki, (âciz kulun dileğidir ki,)

Enmele zîb–i ta’zîm (elle sunulan süslü saygı gösterilerecek) olan iş bu tezkere–i sâmiye–i asaf–âneleriyle (sardâzımın yazasılı) zikr olınan takrîr manzûr–ı hümûyûn–ı maâl– teymûn–ı hzret–i şâh–âne (pâdişah görüp uygun gördü) buyurılmış ve iş’âr ve istîzân (izin isteme) oldığı vechile zikr olınan türbedarlık mûmâ ileyhümâya bâ–rüûs–ı hümâyûn münasafeten (ayrı ayrı bölüşerek) bi–t–tevcîh (atanma) zikr olınan maaşın dhi sûret–i muharrere üzere ber–vech–i nısfeyn tahsîsi (yarı yarıya) i’tâsı zımnında ber–mûcib–i takh’ir icrây–ı iktizâsının nâzır–ı müşârün–ileyh hazlerine havâle olınması tüeallık şeref– sudûr buyurılan emr ü irâde–i seniy ye–i hazret–i mülük–âne hicâb–ı âlisinden bulunmış ve mezkûr takrrîr yine savb,ı âlîlerine (sadrâzam) iâde ve tesyhar kılınmış olmağla olbâbda emr ü Fermâm hazret–i veliyyü–l–emrindir.

BELGE: BOA– İrade, Noa 5192

HACI BEKTAŞ VELİ DERGAHI DEDESİ MEHMET HAMDULLAH EFENDİ’NİN AMASYA’DAKİ 14 YILLIK SÜRGÜN

HAYATININ SONA ERDİRİLMESİ…

YAZI: 29 Ramazan sene 1256 (24 Kasım 1840), Padişah Abdülmecit dönemi, Sadrâzam: Mehmet Rauf Paşa’dır.

O yıl, Osmanlı Devleti’nde Mısır Valisi Mehmet Ali Paşa ile mücadele sona erdi. Osmanlı Devleti 2 Ocakta; İsveç ve Norveç ile, 2 Mart İspanya ile, 3 Mart Yunanistan ile, 14 Mart Hollanda ile, 30 Nisan Belçika ile ticaret antlaşması, 15 Temmuzda; İngiltere, Avsuturya, Rusya, Prusya ile Mehmet Ali Paşa’ya ilişkin LondraSözleşmesi, 22 Ekim’de de Prusya ve Almanya ile ticaret antlaşması imzaladı (bir yıl önce 3 Kasım 1839’da Tanzimat ilân edildi).

KİMDEN:Eski Hâcı Bektaş Veli Post–nişîni es–Seyyid Mehmet Hamdullah Efendi’den ma’rûzât

KİME: Dîvan–ı Hümâyûn’a

KONU:Sürgün edileli 14 yılı aşkın Amasya’da ailesinden uzak, yokluk, bakımsızlık yüzünden yaşamının son günleri yaklaştığı, yetkililerin artık bu haline acıyarak af edilip evine ailesinin yanına dönmesi dileği. Hamdullah Efendi 23. C. 1243 (1827) tarihli ferman ile sürgün edildi.

BELGENİNMEÂLİ

1. BELGE:

Mâliş–gâh–ı Hâss–ı âm ve buse–gâh kâffe–i enâm olan südde–i semâ siyyân emr–zişkârîlerine ma’rûz–ı kullarıdır ki, (Özel olarak tüm halkın yüz sürme, öpülecek yer, padişah makamına sunulur ki)

Hâcı Bektaş Veli kuddise sırruhu–l–esâmi hazretlerinin hân–kah–ı (tekke) âlîlerinde post–nişîn iken VAK’A–İHAYRİYYE (.6.1826) esnâsında mazûl–i meşîhata (işinden çıkarılmış şeyh) düçâr–ı ibtilây,ı menfâ (sürgüne uğramış) ve AMASYA’ya nefî ve iclâ (sürgün olarak uzaklaştırılma) buyurılmam on üç seneyi tecâvüz itmiş ve ol vechile (öyle ki) matmûre–i menfây–ı can–güdâzîde (görenlerin canı dayanmayan sürgün mezar yaşamı) pervâne–i sûhte bâr–gîr (yanıp tutuşmuş dolap beygiri gibi) sûzende–i tâbiş,i zucret (sıkıntıların yakıp kavurduğu) ve güdâzende–i âteş,i zarûret (yoksulluk, sıkıntı, gereksinim ateşi içinde) oldığım Heleb Valisi Müşîr–i efhem (çabuk anlayan) ES’ADPAŞA hazretlerinin ıttılâ’ı (öğrenme) olarak hâl–i âciz–ânem (acıklı durum) bi–l–etrâf (etraflıca) hâk–pây–ı (padişaha) devletlerine arz ve inhâ (bildirme) olınmış olmağiyle keyfiyyet–i mezkûr (yukarıda sözü edilen olay) nizâmı tahtına rabt olınmak üzere (bir düzene sokulma) vatan–ı asliyyem tarafına bir mahzûr (sakınca) olub olmadığı isti’lâmı hâvî (bilgi isteme) şeref–pîrây,ı sahife–i sudûr (süslü şerefli kâğıt) buyurılan Fermân–nâme–i sâmîleri (sadrâzam) mantukı (sözü) KIRŞEHRİ MECLİSİ’nde lede–l–müzâkere (görüşülme) karar verilmiş oldığı meclis–i mezkûrın (yukarıda sözü edilen Kırşehir Meclisi) mazbatası (tutanak) ve istihlâsım istirhâmile (kurtarılma dileği) takdîm kılınan razarz–i hâl–i âciz–iştimâlim (ben fakiri) muhât–ı ilm–i halem–i ârây–ı rahîm–âneliri (merhametle olan) buyurıldıkda sinîn–i vefîre (yıllarca)den berû mesâib–i zerre–i ibtilây–ı nefy ü iclâ (sürgün ve uzaklaştırılma flâketine uğramış) abd–i bâhirü–l–ibtihâllerin (apaçık yalvaran beni) afv ü ıtlâkı (bağışlanıp salıverme) zemîninde ve zâti–n nesîme–i delâlet ve şefkatla muhît–i pîrâmla ye’s ü hırmhana istigrâkdan (keder ve ümetsizliğe gömülme)tahlîs–i girîbân (üzüntü ve tasadan kurtarma) buyurulmak bâbında emr ü fermân hazret–i men lehü–l–emrindir.

BENDE–İ

Es–Seyyid Mehmet Hamdullah

NOT: Kışehir’de Hâcı Bektaş Veli Tekkesi’nde post–nişîn iken 1826’da Amasya’ya sürgün edilmiş, yedi yıl sonra 2. Mahmud’un döneminde 23 Cemâziye–l–evvel sene 1249 (Eylül 1833)da af edilmesi için başvurduğu fakat Şeyh Hamdullah Efendi’ye yanıt verilmemiş, belki o yıl Mısırlı İbrahim Paşa Nizip’te ordumuzu bozarak Kütahya’ya kadar geldiğinden o kritik durumdan dolayı ilgilenilmemiş, ta ki 6 yıl sonra af edilmiştir.

2. BELGE

Seniyyü–l,–hümemâ Kerîmü–şiyemâ Devletlü inâyetlü Atıfetlü Übhehetlü Efendi Hazretleri

Def’a–i (ortadan kaldırma) Hayriyye (1826 yılı) esnâsında bulunan meşîhatın ref’hile (kaldırılması) Amasya’ya nefy ü iclâ (sürgün) olınmış olan Hâcı Bektaş Veli hân–kahı şeyhi HAMDULLAHEfendi’nin afv ü ıtlâkı husûsına dair Haleb Valisi âtûfetlü Es’ad Paşa hazretleri tarafından bundan akdem vürûd iden tahrîrât ile mahalli meclis mazbatası Devletlü semâhatlü Şeyhü–l–İslâm hazretleri taraflarına bi–l–irsâl re’y–i mütâlâaları istifsâr (sorulma) ve iş’âr olınmış oldığından olbhabda müşârün–ileyh (sözü edilen Es’da Paşa) hazretlerinin vârid (gelen) olan tezkereleri tahrhirât ve mazbata–i mezkûre ile beraber manzûr–ı merâhim–i mevfûr hazret–i şâh–âne (acıması bol olan padişahın görmesi) buyurılmak içün irsâl–i seviyy–i müşîrîleri ve müşârün–ileyh hazretlerinin sûret–i iş’ârlarına nazaran bu makullelerden mukaddemleri ekserisi ıtlâk (salıverme) olınarak şeyh–i merkum dahi bu kabilden bulınmış ve meşîhat–ı mezkûre uhdesine tevcih olınmak şartıyle emsâli misillü afv ü ıtlâkında be’s görünmemiş oldığından müşârün–ileyh hazretlerinin inhâ ve ifâde vechile şeyh–i merkumın merhameten afv ü ıtlâkı husûsı rehîn müsâde–i merhamet–âde–i hazret–i şâh–âne (acıyan padişah) buyurılarsa icrây,ı iktizâsına ibtidâr (girişme) olınacağı beyâniyle tezkere–i senâveri terkîm (yazılma) olındı efendim.

Ma’rûz–ı Çhaker–i Kemînelerider ki,

Hâme –pirây–ı tevkîr ve îcâl (Ben âciz kulun ululamağa lâyık) olan işbu tezkere–i seniyye–i asâf–ânelleriyle müşârün ileyh hazretlerinin zikr olınan tezkere–i seniyye–i asâf–âneleriyle müşârün ileyh hazretlerinin zikr olınan tezkereleri ve tahrîrât ve mazbata, mübâret v mes’hud hâk–pây–ı merâhim –i ihtivây–ı hazret–i şâh–âneye arz ve takdîm birle (padişâha sunularak/) meşmûl–i lihâza–i mekârim,i ifâza–i (düşünen, cömert, değerlendiren) cenâb–ı tâç–dârî (padişah) buyurılarak meşîhat–ı mezkûre uhdesine tevcîh olınmamak şartıyle müşârün–ileyh hazretlerinin inhâ ve ifadeleri vechile şeylh–i merkumın af ve ıtlâkı husûsına müsâde–i merhamet–âde–i hazret–i mülûk–âne erzân (izin) buyurılmış ve sâlifü–z–zikr tezkere ve tahrîrât ve mazbata iâde kılınmış olmağla icrây–ı iktizâsı bâbında emr ü fermân hazret–i velliyyü–l– emrindir.

3. BELGE:

Ma’rûz–ı Kullarıdır ki,

Hâcı Bektaş Veli kuddise sırruhu–l–celî (Sırrı kutsal ayan beyan olsun) hazretleri hân–kahında (tekke) post–nişîn bulunan HAMDULLAH Efendi kulları vak’a–i hayriyye (1826 yılı) esnasında meşîhatdan azl ile li–ecli–t–te’dip (cezalandırılmak için) Amasya’ya nefy ve takrîb buyurılmış ve târih–i ve nefy ve cilâsı (sürgün ve uzaklaştırılma) on dört sene mürûr itmiş oldığından mûmâ–ileyhin afv ve ıtlâkı husûsını hâlâ Halep Valisi Müşîr–i Mükerrem Devletlü es’ad Paşa Hazretleri iltimâs (aracı) itmiş ise de itlâkı (salıverilme) hushusında buraca bir mahzhur (sakınca) olub olmadığı isti’lâmı (bilgi isteme) hâvi şeref–pîrây–ı sahife–i sudûr (eref veren süslü) buyurılan bir kıt’a fermannâme–i sâmî–i vekâlet –penâhileri resîde–i dest,i ta’zîm ve mantuk–ı münîfi ma’lûm–ı âciz–ânelerimiz olmışdır şeyh–i mûmâ ileyhin müddet–i celâsı (gurblete çıkma) çok vakit oldığından her vechile ıslâh–ı nefs (kendini düzeltme) olub sezâ–vâr–ı merhamet ve şhayeste–i afv ve inâyet (acıyarak bağışlanması uygun olub) bulınmış ve buraca bir gûne mahzûr (sakınca) olmadığı ma’lûm–ı merâhim–i şümül fermân–fermayileri (hükmü geçen) buyurıldıkda mûmâileyh’in hâl–i âciz–ânesine merhameten afv ve ıtlakı (bağışlanması) muvâfık–ı rizây–ı âlîleri (yüce padişahın isteği) ise olbhabda emr ü Fermân men lehü–l–emrindir.

Fî 29 Ramazan sene 1256 (24 Kasım 1840)

BENDE–İBENDE–İKırşehri Kadısı MÜFTÜ Miralay Reis–i Meclis Es–seyyid Mehmet Es’ad Es–Seyyid MÜHÜR(Es–Seyyid MÜHÜR (Es–Seyyid MÜHÜR (Es–S–Seyyid Mahmed Es’ad) Mehmet MÜHÜR

            BENDE–İ  BENDE–İ  Kırşehri Kadısı            MÜFTÜ
              Miralay      Reis-i Meclis              Es-Seyyid Mehmet Es’ad            Es-Seyyid Mehmed 
             MÜHÜR (Es-Seyyid    MÜHÜR (Es-Seyyid    MÜHÜR (Es-S-Seyyid MÜHÜR (Muhassıl-ı  Osman)     Mustafa Reşid)          Mahmed Es’ad)          Kazâ-i Kırşehri)

                BENDE–İ  BENDE–İ  BENDE–İ  BENDE–İ
                Kâtib-i Dîvan MÜHÜR                 Kâtib-i Mâl Es-Seyyid A’zây-ı Meclis            A’zây’ı Meclis Es-Seyyid
                (Hasan Hüseyn)         İbrahım MÜHÜR        MÜHÜR (Mehmed)      MÜHÜR (Mehmet)
                MÜHÜR (Muhassıl-ı     BENDE–İ  BENDE–İ  Yazâ-i Kırşehri)          A’zây-ı Meclis Emîn    A’zây-ı Meclis
                Sandık MÜHÜR (Abdullah)           MÜHÜR (İbrahim)      

4. BELGE:

Devletlü İnâyetlü Atûfetlü Re’fetlü Veliyyü–l–himen Efendim Sultanım Hazretleri,

Vak’a–i Hayriyye (1826 yılı) esnâsında meşîhatın uhdesinden ref’ile (kaldırılması) Amasya’ya iclâ’ ve nefy (sürgün uzaklaştırılma) olınan Hâcı Bektaş Veli hân–kahı Şeyhi HAMDULLAHEfendi’nin afv ve ıtlâkı husûsına dair Athufetlü Es’ad Paşa bendelerinin tahrhiratı ve mahalli mazbatası bir kıt’a–i tezkere–i seniyyelerine leffen savb–ı dâiyânemize (bize) gönderilüb bu bâbda re’y–i hâlis–ânemiz (görüş) istifşâr (sorulma) buyurılmış evrak–ı mezkûre (adı geçen yazı) meâlleri karîn–i ıttılâ’–ı (tanıma, bilme) muhlis–ânemiz (samimi olarak) ma’lûm–ı inâyet–i melzûm–ı âlîleri (iyilik gerektiği) buyurıldığı üzere bu tarîka menshubiyyetle menfî sürgün) olanlar mahzûrdan sâlim (sakıncadan uzak) oldığı mütâlâasına mebni mukaddemlerde her birleri ıtlâk (salıverme) olınmışlar merkumın dahi afv ve ıtlâkı bu kabilden oldığından meşîhat uhdesine tevchih olınmamak şartıyle emsâlleri misillü afv ve ıtlâkında bir be’s olmadığı mütebâriz (meydana çıkan) hâtır–ı muhlis–ânemiz idüği ve evrak–ı mezkûre leffen ihade–i seviyy–i sâmileri kılındığı rehin–i ilm–i âlîleri buyurıldıkda bâki irâde efendimindir.

 BELGE:

 BOA– İrade Dahiliye, No 1518, adet: 6

HZ. ALİ’NİN IRAK–NECEF KÜFE’DEKİ TÜRBESİ’NİN ONARILMASI

YAZI:20 Rebiyü–l–evvel sene 1278 (eylül 1861), Padişah Abdülaziz dönemi Şadrâzam: Mahmut Nedim (Nedimov)Paşa’dır. O yıl 26 Haziran’da Padişah Abdülmecit vefat etti, yerine Abdülaziz Padişah oldu. 1861–1862’de Karadağ isyanı başladı.

Osmanlı Devleti 10 Temmuz İtalya, 10 Ekim’de de Rusya ile ticaret antlaşması imzaladı.

KİMDEN:

Meclis–i Vâlây–ı Ahkâm–ı Adliyye (Danıştay)den

KİME:

Sadrâzam’a

KONU: İmam–ı Ali’nin Türbesi’ndeki cami minaresi bel verip yıkılma tehlikesi olduğundan acele yapılması için ilgililere emir verilmektedir. (Necef İrak’ta Küfe civarında İmam–ı Ali’nin türbesi bulunmaktadır).

BELGENİNMEÂLİ

BÂBI–I  ÂLÎ

MECLİS–İVÂLÂY–IAHKÂMIADLİYYE

Aded: 468

Maliyye Nezâret–i celîlesinin 2 Rebiyü–l–evvel sene 1278 tarihli Meclis–i Vâlâ’ya havâle buyurılan bir kıt’a takrîri meâlinden müstebân (anlaşılan) oldığı vechile İMAM–I ALİradiyallahü teâlâ anhü Efendimiz Hazretleri’nin âsitâne–i aliyyelerinde (türbe) kâin cami’–i şerîf minâresinin temâyül (yanlama) iderek muhtâc–ı ta’mir olması cihetiyle mahallince keşfi bi–l–acrâ bir yük doksan dokuz bin yetmiş guruş (199 070 kuruş– 1990.7 lira) masrafla vücuda geleceği tahmin olınmış ve meblhağ–ı mezbûrın (yıkarıda adı geçen) Necef–i Eşref Mukataatı miyanında olarak yetmişaltı (1276) senesine mahsûben sekiz yük yetmiş bin (800 070 kuruş– 8000.7 lira) bu kadar guruş bedelât ile ihâle olınan müsakkafât (üzeri örtülü dam müşârün–ileyhden tesviyesi mahallinden yazılmış ise de mukataat–ı mezkûreye dair cânib–i hazineye gelen defterde işbu müsakkafât bedelinin müfredâtı olmamasına mebni müşârün–ileyh (İmam–ı Ali) evkaf–ı şerhifesine merbût rüsûmâtın mikdar–ı bedeli ve sûret–i idâresi hazinece mechûr oldığından icrây–i îcâbı istizân (sorulma) olınmış olub takrîr–i mezkûr tefshilâtına göre zikr olınan minare ziyadesiyle ta’mîre muhtaç olarak bunın te’hîri (geçikme) takdirinde münhedim (yıkılma) olacağı ve ol hâlde iktizâ idecek ta’mmirâta iki üç bin kesel L(bir kese 100 000 5sarfı lâzım geleceği cihetle bu sebebden ve âsitâne–i mezkûre makamât–ı aliyyeden olarak daimha zuvvârden 5ziyaretçiler) hâli olmadığından dolayı imam–ı müşârün–ileyh hazretlerinin ruhâniyyet–i celîlerine hürmeten zikr olınan minarenin ol mikdar masrafla heman ta’miri umûr–ı hayriyyeden oldığı misillü bu masrafa mahfice (gizli) karşulık gösterilen müsakkafât–ı şerîfe bedeli müfredâtının tahkikiyle meblâğ–ı mezbhurın hitâm–ı ta’mîrâtında anden kapadılması dahi münâsib olacağından ol vechile hazinece icrhay–ı îcâbının nezâret–i müşârün–ileyhe havâle tezekkür kılındı ise de ol bâbda emr ü fermân hazret–i men lehü–l– emrindir.

Fî 20 Rebiü–l–evvel sene 1278 (Eylül 1861)

                Ahmet Vefik Efendi    Muhtar Bey               MÜHÜR     MÜHÜR     MÜHÜR     MÜHÜR
                Komisyonda              bulunamadı                (okunamadı)              Es-Seyid Ali              Ahmet Tevfik            Mehmet Tahir
                MÜHÜR     MÜHÜR     MÜHÜR     MÜHÜR     MÜHÜR     MÜHÜR
                Mehmet Vecihi           Mahmut Celâleddin     Es-Seyyid Mahmud    (Okunamadı)              Irfan         Mehmet Rauf

BELGE:

 BOA– İrade Meclis–i Vâlâ, no 20314